Guengg

หลังจากที่อ่านหนังสือที่ใช้ชื่อว่า 

'หน่อไม้'  ของคุณ นิ้วกลม  คุณทรงศีล  และคุณก้อง  ทรงกลด

ทำให้ผมเริ่มมีความคิดที่ว่าอยากปลูก   'ต้นไม้'

ผมอ่านไปพลางนั่งรู้สึกเสียดายไปว่า

ผมทำความรู้จักกับหนังสือช้าไป

เฉกเช่นเดียวกันกับ  เพลง  ที่ผมช้าไปเสมอ

"เพลง"    "หนังสือ"  สองสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่า

ผมก้าวช้าอยู่เสมอ

แต่การก้าวช้านั้นอาจจะยังดีกว่าการ   "ไม่ก้าว"

ในเรื่องของเพลงนั้น  ผมเริ่มชอบช้าไปอย่างที่กล่าวไว้ใน

เอนทรี่  เรื่อง  " ขนมปัง"

(ผมพลาดคอนเสิร์ตสิบปีเบเกอรี่  มิวสิค)

ตอนนี้มีอีกเรื่องที่ผมรู้สึกว่า  ชอบ  ช้าไป

ก็คือ  หนังสือ

(ในตอนนี้ผมคิดว่า  ผมเปลี่ยนเป็น "รัก"  ช้าไปแล้วครับ) 

หนังสือที่มีตัวหนังสืออยู่ส่วนบนของหน้าปก  และส่วนกลางของสันปกนั้น

ตัวหนังสือที่พิมพ์ว่า  "หน่อไม้"  นั้นกล่าวถึงการที่คนสามคน(นักเขียน)

คุณนิ้วกลม  คุณก้อง  คุณทรงศีล

ชวนผู้อ่านออกไปปลูก(ป่า)ต้นไม้ที่เชียงดาว

และเงื่อนไขของการไปครั้งนี้ก็คือ

ต้องเขียนจดหมายแนะนำตนเอง  และเหตุผลที่คุณจะได้รับคัดเลือก

และผู้ได้รับการคัดเลือกทั้ง  สี่สิบสี่คน  กับนักเขียนสามคน

ก็ได้เริ่มปลูกป่าร่วมกัน  และเขียนหนังสือร่วมกัน

ออกมาเป็นหนังสือที่ใช้ชื่อว่า  "หน่อไม้"

ขณะที่ผมอ่านไปเรื่อยๆนั้น  สิ่งหนึ่งที่นึกเสียดายตลอดมาก็คือ

ทำไมผมไม่รู้เร็วกว่านี้

ทำไมผมไม่เริ่มอ่านหนังสือเร็วกว่านี้

พร้อมเสียดายโอกาสที่ผ่านมาแล้วมันผ่านไป

โดยที่ผมยังไม่ทันจะยื่นมือไปไขว่คว้า

กระทั่งยกมือผมยังไม่ได้เริ่มยกเลย

อย่างที่บอก  ผมมักช้าอยู่เสมอ

และในวันนี้ครั้งนี้ก็เช่นกัน  เกือบจะเกิดเหตุการณ์ซ้ำๆๆอีกครั้ง

หากจะต่าง  ก็น่าจะต่างที่

ครั้งนี้ผมแค่(เกือบ)ก้าวช้าอีกครั้ง

มีรุ่นน้องคนหนึ่งบอกกับผมว่า  รู้ข่าวนี้ยังๆๆ

พร้อมกับส่ง  url  ให้ผมเข้าไปอ่าน

หลังจากที่ผมอ่านอยู่นั้น   หัวใจผมเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ

ผมตื่นเต้นมากๆๆ   หลังจากที่อ่านข้อความที่ส่งมาถึงผู้อ่านจบ

ใจความหลักๆมีอยู่ว่า  เชิญชวนปลูกกล้วยป่าที่  เชียงดาว 

ซึ่งคนที่เชื้อเชิญนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน

คุณนิ้วกลม  คุณก้อง  และพี่อ้วน(นักปลูกป่า)

เป้าหมายของการปลูกกล้วยป่านี้อยู่ที่  สามพันต้น

และจะเริ่มปลูกกันในวันที่  ห้า  หก  เจ็ด  เดือนหน้าหรือเดือน มิยอนั่นเอง

แต่ครั้งนี้ต่างไปจากการปลูกป่าครั้งแรกก็คือ

เราเดินทางไปเอง    นั่งรถไปที่เชียงใหม่

ต่อรถที่ตลาดเชียงดาว  หลังจากนั้นจะมีรถมารับเราไปที่ค่าย

เราทำหน้าที่แค่เตรียมตัว  แรง และใจให้พร้อม

(มีแรงทรัพย์ตามมาน่าจะดีคับ)

ทั้งนี้ทั้งนั้น   การปลูกกล้วยป่าครั้งนี้อาจะเกิดขึ้นเพียงวันเดียว

ขึ้นอยู่กับงบประมาณที่ทางกิจกรรมครั้งนี้ได้รับ

หากอยากทราบรายละเอียดที่มากกว่านี้

เชิญแวะหาข้อมูลที่  http://www.roundfinger.com/blog/  คับ

ถามว่าการไปครั้งนี้จะเป็นการแก้ตัวที่พลาดจากการพลาด "หน่อไม้" ใช่ไหม?

ผมคิดว่าไม่น่าจะใช่การแก้ตัว

แต่เป็นความรู้สึกที่ถูกส่งมาจากหนังสือเล่มนั้นมากกว่า

ที่ส่งให้ผมอยากจะทำอะไรเพื่อโลกที่เราอยู่มากขึ้น 

หากคุณได้ลองอ่านหนังสือหน่อไม้แล้วละก็

คุณอาจจะอยากลุกขึ้นมา   ปลูกต้นไม้เดี๋ยวนั้นเลยก็ได้

แต่เมื่อมาลองพิจารณาวันและเวลาอีกครั้ง

เอ่อ......เกิดปัญหาครับ

วันและเวลาดังกล่าวนั้น   ตรงกับเวลาเรียนของผมพอดี

แล้วผมจะทำไงละเนี่ย?

ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยอยากจะโดดเรียนเสียด้วยสิ

และก็วันนั้นเป็นวันแรกของการเรียนของผม

เอาไงละทีนี้?

ผมถามตัวเองในใจ

แล้วเด็กเรียนอย่างผมจะกล้าโดดเรียนเพื่อไปปลูกป่าหรือไม่?

นั่งคิดอยู่ไม่เกินสามสิบวินาที(อาจจะเพียงสิบวิ)เพื่อตัดสินใจ

คำตอบสำหรับคำถามนี้ไม่มี

คำตอบมันมีชัดเจนอยู่ในคำถาม

ครั้งนี้  ผมจะก้าวทันสักที!!!

ปลลอจุด    เจอกันที่เชียงดาวครับ